3 komentarze do “Przeczytaj / Zamieść artykuł/ Oceń”
Desdemona Malinowska
Ok. zamieszczam artykuł.
Światło, które niesiemy bliskim – o niezwykłym geście Pani Magdy i uśmiechu Pana Jacka
W naszym Domu każdego dnia dbamy o zdrowie, komfort i bezpieczeństwo. Czasem jednak to, czego nasi Mieszkańcy potrzebują najbardziej, nie znajduje się w żadnym medycznym grafiku. To potrzeba przynależności, ciepła i przypomnienia sobie, jak to jest być częścią rodziny.
W miniony świąteczny czas wydarzyło się coś wyjątkowego. Nasza opiekunka, Pani Magda, zaprosiła jednego z naszych wieloletnich Mieszkańców, Pana Jacka, do swojego własnego domu, by wspólnie celebrować te ważne chwile.
Pan Jacek, który od lat nie miał okazji poczuć atmosfery domowych uroczystości, wrócił z tej gościny dosłownie odmieniony – pełen radości, wzruszenia i z iskrami w oczach. Ten piękny, bezinteresowny gest Pani Magdy przypomina nam wszystkim, dlaczego wybraliśmy tę pracę. Dziękujemy Ci, Magdo.
W imieniu Pana Jacka i całej naszej społeczności dedykujemy Ci te kilka słów:
Gdy zatarł się w pamięci obraz dawnych lat,
I zbladł w codziennych troskach tamten dawny świat,
Gdy słowo „dom” zdawało się już tylko snem,
Tyś drzwi otwarła nagle przed mym szarym dniem.
W ten wyjątkowy czas, gdy radość w krąg się niesie,
Znalazłem znowu miejsce w Twoim ciepłym kresie.
Zamiast samotnej ciszy – rozmowy, jasny stół,
I dobro, które z bliskimi dzieli się na pół.
W tym Twoim pięknym geście więcej jest niż chleb,
To światło, co na nowo rozjaśnia w sercu step.
Za uśmiech, za życzliwość i za obecność Twą,
Znalazłem w Twoim domu zagubioną cząstkę swą.
Dziś wracam krok obrócić w nasz znajomy próg,
Lecz niosę w sobie iskrę z tamtych jasnych dróg.
Dziękuję za to serce, za ten prawdziwy cud,
Że w tę świąteczną chwilę stopniał w duszy lód.
Kilka słów do Pani Magdy
Pani Magdo, to, co Pani zrobiła, wykracza poza ramy jakiegokolwiek kontraktu. W świecie, który często pędzi i zapomina o najsłabszych, stała się Pani żywym dowodem na to, że człowieczeństwo to najwyższa forma profesjonalizmu.
Dzięki Pani Pan Jacek nie tylko „przetrwał” święta, on je naprawdę przeżył.
Refleksja
Gesty takie jak ten pokazują, że nasz Dom to nie tylko budynek i procedury – to przede wszystkim Ludzie, którzy tworzą więzi silniejsze niż obowiązki służbowe. Pani Magdo, dziękujemy za przypomnienie nam wszystkim, jak wielką moc ma zwykła ludzka życzliwość.
Ok. zamieszczam artykuł.
Światło, które niesiemy bliskim – o niezwykłym geście Pani Magdy i uśmiechu Pana Jacka
W naszym Domu każdego dnia dbamy o zdrowie, komfort i bezpieczeństwo. Czasem jednak to, czego nasi Mieszkańcy potrzebują najbardziej, nie znajduje się w żadnym medycznym grafiku. To potrzeba przynależności, ciepła i przypomnienia sobie, jak to jest być częścią rodziny.
W miniony świąteczny czas wydarzyło się coś wyjątkowego. Nasza opiekunka, Pani Magda, zaprosiła jednego z naszych wieloletnich Mieszkańców, Pana Jacka, do swojego własnego domu, by wspólnie celebrować te ważne chwile.
Pan Jacek, który od lat nie miał okazji poczuć atmosfery domowych uroczystości, wrócił z tej gościny dosłownie odmieniony – pełen radości, wzruszenia i z iskrami w oczach. Ten piękny, bezinteresowny gest Pani Magdy przypomina nam wszystkim, dlaczego wybraliśmy tę pracę. Dziękujemy Ci, Magdo.
W imieniu Pana Jacka i całej naszej społeczności dedykujemy Ci te kilka słów:
Gdy zatarł się w pamięci obraz dawnych lat,
I zbladł w codziennych troskach tamten dawny świat,
Gdy słowo „dom” zdawało się już tylko snem,
Tyś drzwi otwarła nagle przed mym szarym dniem.
W ten wyjątkowy czas, gdy radość w krąg się niesie,
Znalazłem znowu miejsce w Twoim ciepłym kresie.
Zamiast samotnej ciszy – rozmowy, jasny stół,
I dobro, które z bliskimi dzieli się na pół.
W tym Twoim pięknym geście więcej jest niż chleb,
To światło, co na nowo rozjaśnia w sercu step.
Za uśmiech, za życzliwość i za obecność Twą,
Znalazłem w Twoim domu zagubioną cząstkę swą.
Dziś wracam krok obrócić w nasz znajomy próg,
Lecz niosę w sobie iskrę z tamtych jasnych dróg.
Dziękuję za to serce, za ten prawdziwy cud,
Że w tę świąteczną chwilę stopniał w duszy lód.
Jacuś i Piotruś
Kilka słów do Pani Magdy
Pani Magdo, to, co Pani zrobiła, wykracza poza ramy jakiegokolwiek kontraktu. W świecie, który często pędzi i zapomina o najsłabszych, stała się Pani żywym dowodem na to, że człowieczeństwo to najwyższa forma profesjonalizmu.
Dzięki Pani Pan Jacek nie tylko „przetrwał” święta, on je naprawdę przeżył.
Refleksja
Gesty takie jak ten pokazują, że nasz Dom to nie tylko budynek i procedury – to przede wszystkim Ludzie, którzy tworzą więzi silniejsze niż obowiązki służbowe. Pani Magdo, dziękujemy za przypomnienie nam wszystkim, jak wielką moc ma zwykła ludzka życzliwość.